Pinagdudugtong ni Laufey ang Kanyang Icelandic Heritage sa Pagdisenyo ng Koleksiyon Kasama ang 66°North
“Ang goal namin ay lumikha ng isang atmosphere na puwedeng isuot ng mga tao.”
Sa gitna ng sub-zero na lamig at mga tanawing inukit ng yelo, Iceland matagal nang bihasa sa sining ng outerwear. Sa nakalipas na isang siglo, 66°North ay isa sa mga brand na nagprotekta sa mga lokal laban sa matitinding elemento ng panahon—at ginawa ito na may kakaibang sense of style. Ngayon, habang ipinagdiriwang ng heritage label ang ika-100 anibersaryo nito, binubuksan nito ang susunod na kabanata sa pamamagitan ng isang limited-edition capsule na idinisenyo kasama ang Grammy Award-winning na artist na si Laufey.
Para kay Laufey, hindi lang ito isang fashion moment, kundi isang uri ng pag-uwi. Lumaking nasa Iceland at nakasuot ng 66°North sa buong kabataan niya, dala niya sa proyektong ito ang isang emosyonal na pagiging malapit na lampas sa simpleng estetika. Nakaugat sa malalim niyang koneksyon sa kanyang Icelandic na pamana, idinisenyo ang koleksyon kasama ang team ng brand at ang kanyang kakambal na si Junia, ang creative director, para masigurong bawat detalye ay personal at tapat sa mundong ginagalawan niya.
Maibabahagi mo ba sa amin nang kaunti ang tungkol sa koleksyon mo kasama ang 66°North? Paano nabuo ang collaboration na ito, at ano ang kahulugan nito para sa iyo?
Ang koleksyon kasama ang 66°North ay umusbong mula sa magkaparehong pagmamahal sa Iceland at sa storytelling. Suot ko na ang brand mula pagkabata, kaya napakalapit nito sa puso ko. Tungkol ang collaboration sa pagsasanib ng proteksiyon at poetry. Malaki ang halaga nito sa akin dahil iginagalang at pinararangalan nito kung saan ako nagmula.
Ang Iceland ay tila napakapundamental na bahagi ng iyong artistic identity. Ano ang personal mong naramdaman sa pakikipag-collaborate sa isa sa pinaka-iconic na brand ng Iceland?
Parang pag-uwi sa tahanan ang pakiramdam. Hinubog ng Iceland ang aking pagtanaw sa lawak, katahimikan, at katatagan. Ang pakikipagtulungan sa ganoong ka-iconic na Icelandic brand ay parang pagre-representa ng bahaging iyon ng sarili ko sa isang bagong medium.
Mayroon bang mga partikular na alaala o personal na sanggunian na nakaimpluwensiya sa koleksyon?
Paulit-ulit kong naaalala ang mga paglalakad noong bata pa ako sa hindi maipagkakatiwalang panahon, ang mga patong-patong na kasuotan na mahigpit na nakabalot laban sa hangin, at ang matinding contrast sa pagitan ng lambot at ng mala-bulkang tanawin. Ang mga alaala na iyon ang humubog sa mga texture at tono ng koleksyon.
Kilala ka sa iyong soft, romantic na aesthetic. Paano mo binalanse ito sa technical side ng 66°North?
Niyakap ko ang contrast. Performance-driven ang mga tela, pero ang mga hugis at styling ay banayad at puno ng nostalgia. Hindi ko gustong makipagtagisan sa technical heritage, kundi palambutin ito. Ang tensiyong iyon ang naging puso ng koleksyon.
Lumaking nasa pagitan ng iba’t ibang kultura at klima, paano nakaapekto ito sa kasalukuyan mong estilo?
Ang paglipat-lipat sa magkakaibang klima at kultura ang nagpaangkop sa akin. Ang estilo ko ay repleksiyon ng balanseng iyon ng practicality at romance. Hinahanap-hanap ko ang mga pirasong mukhang timeless pero functional din. Sa tingin ko, direkta itong nagmumula sa paglaki ko sa Iceland habang bitbit ko rin ang aking Chinese heritage.
Ang kakambal mong si Junia ay may mahalagang papel sa iyong music career at sa paghubog ng iyong aesthetic. Kumusta ang naging karanasan ninyong magkasamang magtrabaho sa koleksyong ito?
Ang pakikipagtulungan kay Junia ay dumaloy nang parang likas lang. May pinagsasaluhan kaming visual language mula pagkabata. Madalas niyang itulak ang mga ideya nang mas malayo sa konsepto, habang ako naman ay nakatuon sa emotional tone. Tunay na collaborative ang pakiramdam, hindi magkakahiwalay.
Magkakahawig ba ang design language ninyong dalawa, o madalas ba kayong magtalo?
Magkakatulad ang instincts namin. Minsan, isa sa amin ang naghahangad ng mas dramatikong direksiyon habang ang isa ay mas naaakit sa subtlety, pero sa huli, ang hatakang iyon ang nagpapalakas sa kinalalabasan.
Napakapersonal ng musika mo, na may malalim na storytelling. Paano mo naisalin iyon sa pagdidisenyo?
Hinarap ko ang koleksyon na parang isang album. May mood, setting, at karakter akong nasa isip. Sa halip na mga himig, tela at silhouettes ang naging instrumento ko. Tungkol ito sa paglikha ng isang atmosferang maaaring isuot ng mga tao.
May paborito ka bang piraso mula sa koleksyon?
Partikular akong naaakit sa mga outerwear na piraso. Pakiramdam ko, sila ang pinakatapat na repleksiyon ng konsepto—protective at may istruktura, pero nananatiling malambot ang diwa.
Nakikita mo bang mas papasok ka pa sa fashion design o mga collaboration sa hinaharap?
Kung nakaayon at may malalim na saysay, oo. Hindi ako magdidisenyo nang basta-basta lang. Pero interesado akong patuloy na palawakin ang aking artistic world sa iba’t ibang anyo.



















