Hattie Crowther ออกแบบผ้าพันคอฟุตบอลลิมิเต็ดสำหรับนัดชิง Subway Women’s League Cup
Hattie Crowther คือหนึ่งในชื่อที่ทรงอิทธิพลที่สุดในแวดวงฟุตบอล และแฟชั่น โดยเป็นที่รู้จักจากผลงานที่เธออัปไซเคิลอย่างชาญฉลาด ใช้ชิ้นส่วนจากเสื้อผ้าเสื้อแข่งฟุตบอลเก่า, ผ้าพันคอ และของสะสมอื่น ๆ จนผลงานของเธอกลายเป็นต้นแบบของสไตล์แฟชั่นสายซัสเทนเนเบิล ในโลกกีฬาไปแล้ว
คราวนี้เธอจับมือกับ Subway สำหรับนัดชิง Women’s League Cup ที่กำลังจะมาถึง ระหว่างทีมManchester United กับ Chelsea, ดีไซเนอร์ได้ออกแบบผ้าพันคอฟุตบอลลิมิเต็ดเอดิชัน เพื่อฉลองทั้งถ้วยการแข่งขัน ผู้สนับสนุน และมุมมองสายแฟของเกมลูกหนัง ผ้าพันคอสีเขียว-ขาวชิ้นนี้ถูกออกแบบเผื่อการมิกซ์แอนด์แมตช์ในอนาคต ให้มีชีวิตยืนยาวกว่าช่วงเวลา 90 นาทีในสนามอย่างมาก
ด้วยจำนวนเพียง 300 ผืนสำหรับหนึ่งในแมตช์ใหญ่ที่สุดของฤดูกาล นี่จึงถือเป็นโมเมนต์สำคัญทีเดียว เราได้พูดคุยกับ Hattie Crowther ถึงการรับโจทย์ครั้งนี้ กระบวนการสร้างแอ็กเซสซอรีชิ้นพิเศษ และแรงบันดาลใจเบื้องหลังดีไซน์
เลื่อนอ่านต่อเพื่อสัมผัสบทสนทนาแบบเต็ม ๆ
อะไรคือแรงบันดาลใจหลักของโปรเจ็กต์นี้?
จุดตั้งต้น แน่นอนว่าคือผ้าพันคอฟุตบอล ซึ่งตัวมันเองเป็นวัตถุทางวัฒนธรรมอยู่แล้ว ฉันมองว่ามันเป็นหนึ่งในไอเท็มที่คนจดจำได้ชัดที่สุดในโลกกีฬาโดยรวม ข้ามได้หลายประเภทกีฬาเลย ฉันสนใจจะหยิบรูปทรงที่คุ้นตานั้นมาขยับเข้าไปอยู่ในบริบทของแฟชั่นให้มากขึ้นเล็กน้อย
เป้าหมายคือการสร้างชิ้นงานที่ยังพูดภาษาของฟุตบอลอยู่ แต่มีชีวิตต่อได้ไกลกว่าหนึ่งแมตช์ เป็นชิ้นที่ยังคงสีสันของเกมไว้ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งที่ผู้คนอยากหยิบมาใส่ได้จริงในชีวิตประจำวัน อยู่ได้นานยิ่งกว่านัดชิงหรือเกมเดียวจบ
ทำไมต้องเป็นผ้าพันคอฟุตบอลโดยเฉพาะ?
ผ้าพันคอฝังรากลึกอยู่ในวัฒนธรรมฟุตบอล มันแทนทั้งอัตลักษณ์ ความเป็นส่วนหนึ่ง และประสบการณ์ร่วมแบบที่ของชิ้นอื่น ๆ ในสนามให้ไม่ได้เลยในมุมมองของฉัน ด้วยเหตุนี้ฉันจึงรู้สึกว่ามันเป็นจุดตั้งต้นที่เหมาะสำหรับการตั้งคำถามใหม่ว่า “ฟุตบอลแมตช์หนึ่ง” จะเป็นอะไรได้บ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของแมตช์นี้และสปอนเซอร์อย่าง Subway แทนที่จะออกแบบอะไรที่ผูกติดกับโปรแกรมแข่ง รายการ หรือสโมสรใดสโมสรหนึ่ง ผ้าพันคอจึงกลายเป็นแพลตฟอร์มสำหรับทดลองว่า วัฒนธรรมฟุตบอลจะตัดกับแฟชั่นได้อย่างยั่งยืนยาวนานกว่านี้อย่างไร
กระบวนการออกแบบเป็นอย่างไรบ้าง?
หัวใจคือการแปลภาษาภาพของ Subway ที่เราคุ้นเคย ให้อยู่ในโครงสร้างของผ้าพันคอฟุตบอล ผ้าพันคอมีตรรกะการออกแบบของตัวเอง เช่น เรื่องสมมาตร งานตัวอักษร และกราฟิกที่จัดวางอย่างเด่นชัด เราจึงทำงานอยู่ในกรอบเหล่านั้น พร้อมทั้งสอดแทรกองค์ประกอบใหม่ผ่านมุมมองด้านกราฟิกและอาร์ตของ Subway เข้าไป
สำหรับฉัน การทำงานกับบรีฟที่ชัดเจนเป็นเรื่องสนุก เพราะมันบังคับให้เราต้องนิ่งและโฟกัส แต่ความท้าทายคือการหาจุดเชื่อมระหว่างระบบภาพที่ต่างกันให้มารวมกันได้อย่างกลมกลืน ซึ่งฉันว่าความงามของโปรเจ็กต์นี้ก็อยู่ตรงการได้ทำงานภายในกรอบเหล่านั้นนี่แหละ
ในขั้นตอนออกแบบขั้นสุดท้าย คุณกับ Subway ทำงานร่วมกันใกล้ชิดแค่ไหน?
เป็นกระบวนการที่ร่วมงานกันอย่างแท้จริงเลยค่ะ บรีฟเปิดพื้นที่ให้ฉันลองไอเดียได้เยอะ แต่ชิ้นสุดท้ายต้องกลมกลืนไปกับอัตลักษณ์ภาพของ Subway และแคมเปญโดยรวม ฉันทำแบบไปหลายเวอร์ชันมาก เรียกว่าหลายเกินไปด้วยซ้ำ แล้วก็พัฒนาดีไซน์ผ่านการพูดคุยโต้ตอบกันตลอด เพื่อให้แน่ใจว่าผลลัพธ์สุดท้ายยังรู้สึกแท้จริงกับวัฒนธรรมฟุตบอล ขณะเดียวกันก็สะท้อนพาร์ตเนอร์ชิพระหว่างกันในโปรเจ็กต์นี้ด้วย
คุณมองเห็นผ้าพันคอผืนนี้เข้าไปอยู่ในโลกแฟชั่นหลังนัดชิงยังไงบ้าง?
หนึ่งในดีเทลสำคัญคือเราไม่ผูกผ้าพันคอกับสีหรืออัตลักษณ์ของสโมสรใดสโมสรหนึ่งเลย แต่เลือกให้มันเข้ารหัสแบบ Subway แทน ซึ่งทำให้ผ้าพันคอชิ้นนี้ก้าวข้ามตัวอีเวนต์ไปอยู่ในตู้เสื้อผ้าประจำวันของผู้คนได้ นั่นคือจุดที่เรายึดไว้ตั้งแต่แรก ผ้าพันคอฟุตบอลปกติก็ปรากฏอยู่ในบริบทของฟุตบอลที่หลากหลายอยู่แล้ว ตั้งแต่สตรีตแวร์ไปจนถึงสไตล์ลักชัวรี การออกแบบโดยคิดถึงความยืดหยุ่นตรงนี้จึงสำคัญมากสำหรับเรา มันทำให้ชิ้นงานขยับจากของที่ระลึกชั่วครู่ กลายเป็นไอเท็มที่มีชีวิตทางวัฒนธรรมยืนยาวมากขึ้น
คุณมองภาพตัวเองออกแบบไอเท็มลิมิเต็ดสำหรับทัวร์นาเมนต์หรือนัดชิงอีกในอนาคตไหม?
อยากสิคะ แต่คงทำก็ต่อเมื่อโปรเจ็กต์นั้นมีความหมายจริง ๆ ฉันว่าตรงนี้สำคัญมาก ของที่ระลึกในวันแข่งมีคุณค่าทางอารมณ์สูงสำหรับแฟน ๆ เพราะฉะนั้นมันไม่ควรถูกทำให้รู้สึกว่าใช้แล้วทิ้ง ถ้าคอลแลบไหนเฉลิมฉลองวัฒนธรรมของกีฬาได้จริง เชื่อมกับชุมชนรอบข้าง หรือช่วยเติมอะไรบางอย่างที่เป็นบวกให้กับบทสนทนาที่กว้างกว่านั้น นั่นแหละคือโปรเจ็กต์ที่ฉันอยากเข้าไปมีส่วนร่วมแน่นอน
คุณคิดว่าอนาคตของฟุตบอลหญิง แฟชั่น และความยั่งยืน จะหน้าตาเป็นแบบไหน?
ฉันคิดว่าฟุตบอลหญิงยังอยู่ในช่วงที่ระบบรอบ ๆ ตัวมันกำลังถูกหล่อหลอมอยู่ นั่นเปิดโอกาสให้เราคิดให้ละเอียดขึ้นเกี่ยวกับโปรดักต์ที่ถูกออกแบบ ผลิต และสวมใส่ในสนามนี้ ฉันว่ามันยังมีพื้นที่ให้ลองวิธีคิดที่เปิดกว้างได้อีกเยอะ ในโลกแฟชั่นเอง เราก็พูดถึงเรื่องความทนทานใช้ได้นาน และความรับผิดชอบในฟุตบอล ทั้งฝั่งผู้ชายและผู้หญิงมากขึ้นเรื่อย ๆ
วัฒนธรรมฟุตบอลผูกพันทางอารมณ์กับสิ่งของอย่างเสื้อแข่งและผ้าพันคออยู่แล้ว จึงมีศักยภาพสูงมากในการออกแบบเมอร์ชที่คนอยากเก็บและให้คุณค่า แทนที่จะใช้ครั้งเดียวแล้ววางทิ้ง ซึ่งเราเห็นกันบ่อยมาก ถ้าไอเดียเหล่านี้เติบโตควบคู่ไปกับการเติบโตของเกมฟุตบอลหญิง มันอาจนำไปสู่ความสัมพันธ์ที่ลุ่มลึกและรอบคอบยิ่งขึ้นระหว่างทั้งสามสิ่ง — กีฬา แฟชั่น และแนวปฏิบัติที่มีจริยธรรม
