The Body Issue: สัดส่วนร่างกายและมุมมองที่กำหนดแฟชั่น
วิธีที่เรามองการนำเสนอร่างกายเปลี่ยนไปแล้ว แต่ไม่แน่ว่าจะดีขึ้นเสมอไป ในช่วงแรก การนำเสนอคนไซซ์พลัสหมายถึงการที่ร่างกายขนาดใหญ่มองเห็นได้มากขึ้นในโลกแฟชั่น แต่วันนี้ สัดส่วนที่หลากหลายกลับได้รับการเฉลิมฉลองในฐานะรูปร่างที่สร้างขึ้นอย่างประดิษฐ์ประดอย และส่วนใหญ่อยู่บนเรือนร่างที่ผอมกว่า ไม่ว่าจะเป็นสะโพกเสริมฟองน้ำ ไหล่ที่ขยายกว้าง หรือหน้าอกเทียม สิ่งเหล่านี้มักได้รับความสนใจ ขณะที่ร่างกายที่มีสัดส่วนเดียวกันอยู่แล้วโดยไม่ต้องพึ่งฟองน้ำหรืออวัยวะเทียม กลับไม่ได้รับความสนใจเท่าไรนัก
เราถามผู้อ่านว่า ทุกวันนี้ “หุ่นที่ดูแฟชั่น” มีหน้าตาอย่างไร คำตอบของพวกเขาบอกได้มากทีเดียวว่า การนำเสนอร่างกายไปได้ไกลแค่ไหนจริง ๆ …
ผู้อ่านของเรา 96% เชื่อว่าชุดเดียวกันจะถูกมองต่างกันไป ขึ้นอยู่กับว่าอยู่บนร่างกายแบบไหน ความเชื่อนี้ฝังลึกเสียจนครีเอเตอร์พัฒนาคอนเทนต์ซีรีส์ที่ตั้งคำถามว่า “นี่เป็นชุดที่ดีจริง ๆ หรือแค่คนใส่ผอม?”
ในปี 2022 เอดิเตอร์ Aiyana N. Ishmael ทำให้รูปแบบคอนเทนต์ที่วิเคราะห์สไตล์ของคนดังในแง่ว่าเหมาะกับคนไซซ์พลัสหรือไม่เป็นที่นิยม สิ่งนี้เผยให้เห็นว่าเรามักมองร่างกายที่ผอมกว่า—รวมถึงชุดที่สวมอยู่บนร่างกายนั้น—แล้วตัดสินจากสิ่งที่เห็นทันที เช่นเดียวกับในปี 2025 เมื่อ Vitor Arruda โพสต์ซีรีส์ “เป็นลุคที่ดี หรือแค่เพราะคนใส่ผอม?” ตอนแรก จนทำให้ครีเอเตอร์และนักวิจารณ์อีกมากมายหันมาสำรวจแนวคิดเดียวกัน
ทั้งสองซีรีส์ตอกย้ำว่า ในฐานะสังคม เรามักลืมตั้งคำถามว่าสิ่งหนึ่งมีสไตล์จริงหรือไม่ เพราะมันผ่านเกณฑ์ที่เรามองว่ายอมรับได้หรือดูดี
เมื่อมองแวบแรก เราเห็นร่างกายที่ผอมกว่าสวมใส่อะไรบางอย่าง แล้วรับรู้ทันทีว่าดูล้ำแฟชั่น แต่เมื่อเป็นชุดเดียวกันบนร่างกายที่ใหญ่กว่า คำเหล่านั้นกลับไม่ค่อยผุดขึ้นมาในใจ ผู้ตอบแบบสำรวจของเรา 67% บอกว่า ชุดหนึ่งชุดเปลี่ยนไปตามร่างกายของผู้สวมใส่ ไม่ว่าสไตล์ของชุดนั้นจะเป็นแบบใดก็ตาม
Karoline Vitto เชื่อว่าแนวคิดนี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่ขนาดตัว แต่ยังรวมถึงสัดส่วน โดยเฉพาะหน้าอกที่อวบอิ่มกว่า “มีความคิดที่ว่า ถ้าคุณหน้าอกเล็ก คุณไม่ต้องใส่บราได้ แล้วจะดูคูล ดูชิก ดูเป็นสาวฝรั่งเศส” เธอบอกกับเรา ซึ่งก็ชวนให้เห็นว่าทางเลือกอีกแบบให้ความรู้สึกตรงกันข้ามไม่น้อย ความเชื่อนี้ยิ่งถูกตอกย้ำผ่านรันเวย์อยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะในยุค 90 และต้นยุค 2000 ซึ่งเป็นยุคที่แฟชั่นดูเหมือนจะหวนกลับไปหาอยู่เสมอ
ไม่กี่ครั้งที่เราเห็นการท้าทายเรื่องสัดส่วนบนรันเวย์ มักโน้มไปทางความสุดโต่ง โชว์คอลเล็กชัน FW25 ของ Duran Lantink ปิดท้ายด้วยการที่ดีไซเนอร์ส่งหน้าอกเทียมขนาดใหญ่คู่หนึ่งเดินลงรันเวย์ บางคนชื่นชมการนำหน้าอกที่อวบอิ่มขึ้นมาสู่รันเวย์ แต่อีกฝ่ายชี้ว่า สิ่งนี้วางหน้าอกใหญ่ของผู้หญิงไว้เป็นมุกตลก และแทบไม่ได้เปลี่ยนมุมมองที่ว่ามันชิกน้อยกว่าหน้าอกของคนที่ผอมกว่าเลย
นอกจากหน้าอกเทียมของ Lantink แล้ว ยังมีธีมคล้ายกันเกิดขึ้นกับสะโพกของผู้หญิง ซึ่งมักปรากฏบนรันเวย์ในฐานะส่วนเสริมที่สร้างขึ้นบนร่างกายของนางแบบผอม และใช้เพื่อสร้างเอฟเฟ็กต์ที่ดรามาติก ดังที่เห็นจาก Lantink, Kiko Kostadinov, Marine Serre, Alaia และอีกมากมาย ตัวอย่างเหล่านี้ยิ่งตอกย้ำความคิดที่ว่า ส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่ใหญ่ขึ้นจะถูกนำเสนอในแฟชั่นได้ก็ต่อเมื่อเป็นสิ่งเติมแต่งที่ดูไม่เป็นธรรมชาติ เป็นความสุดโต่ง หรือเป็นประเด็นให้พูดถึง
ในปี 2025 Kim Kardashian และ SKIMS เปิดตัว “The Ultimate Hip” พร้อมกัน เป็นชุดกระชับสัดส่วนที่เสริมฟองน้ำบริเวณสะโพก มอบ “โซลูชันการกระชับระดับกลาง” ให้ผู้สวมใส่ เพื่อสร้างซิลูเอตที่เรียบเนียนและเน้นสะโพกให้เด่นชัดขึ้น จุดเน้นยังคงอยู่ที่สัดส่วนที่ถูกสร้างขึ้น จึงแทบไม่ได้เปิดพื้นที่ให้กับร่างกายที่มีสะโพกใหญ่โดยธรรมชาติ บทสนทนาในกระแสหลักมองส่วนเว้าส่วนโค้งที่สร้างขึ้นอย่างประดิษฐ์ว่าเป็นชัยชนะของความครอบคลุม ทั้งที่จริงแล้วมันเป็นเพียงมาตรฐานอีกแบบที่เข้าถึงได้ยากกว่า และหยิบยืมภาษาของความครอบคลุมมาสวมใส่
การเน้นย้ำอวัยวะเหล่านี้ตัดกันกับการกลับมาของ ‘heroin chic’ และการเติบโตของยา GLP-1s แต่ทั้งสองสิ่งมีจุดร่วมเดียวกัน นั่นคือความต้องการความสุดโต่ง การยกย่องสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างต่อเนื่องทำให้ร่างกายไซซ์กลางถูกลบเลือน และเปิดทางให้ความครอบคลุมทางร่างกายกลายเป็นเพียงการทำเพื่อให้ดูมีตัวแทน
เมื่อถามว่า ทุกวันนี้ “หุ่นที่ดูแฟชั่น” เป็นแบบไหน คำตอบจากแบบสำรวจของเรา 71% มีคำว่า “กระชับได้รูป” “เพรียว” และ “สมส่วนสมมาตร” มีผู้อ่าน Hypebae เพียง 1 ใน 60 คนที่มองว่าซิลูเอตอวบอิ่มคืออุดมคติของแฟชั่นในปัจจุบัน เทียบกับราว 1 ใน 2 คนที่เลือกคำว่า “ผอมมาก” ทั้งในกลุ่มผู้ชายและผู้หญิง แม้แฟชั่นจะผลักดันเรื่องความครอบคลุมมาหลายปี แต่ความเชื่อพื้นฐานของเราต่อสิ่งที่เรียกว่าแฟชั่นก็ยังถูกวัดด้วยคำจำกัดความล้าสมัยอย่างเปอร์เซ็นต์ไขมันในร่างกายและอุดมคติด้านความงาม
เราหวังว่าในอนาคต ดีไซเนอร์จะยังคงสำรวจและพัฒนามุมมองเรื่องสัดส่วนที่มีอยู่ในปัจจุบัน และในบางแง่ เรากำลังไปถึงจุดนั้น นิทรรศการ Met Gala ปี 2026 นำเสนอหุ่นมานะคินที่ครอบคลุมหลากหลายไซซ์ของ Andrew Bolton ซึ่งร่วมงานกับ Michaela Stark ศิลปินผู้มองเรื่องการนำเสนอผ่านเลนส์ของความจริง แทนที่จะยึดว่าอะไรดูส่งเสริมรูปร่าง นิทรรศการยังมีผลงานจาก Karoline Vitto, Sinead O’Dwyer และ Ester Manas ผู้ซึ่งต่างอยู่แถวหน้าของการเปลี่ยนแปลงที่มีความหมาย
หากนี่คือสถานะของการรับรู้ต่อคนไซซ์พลัสในตอนนี้ ก็คงหวังได้ว่า ก้าวต่อไปจะเป็นการขบถต่อมัน เลิกยึดติดกับสิ่งที่ดูส่งเสริมรูปร่างและดูแฟชั่น แล้วหันไปมองหาสิ่งที่จริงและเป็นตัวแทนอย่างแท้จริง
อ่านต่อเรื่องอื่น ๆ จาก The Body Issue ได้ ที่นี่
