Mert Alas เปิดใจถึงการสร้างสรรค์ยุคใหม่ของ Miley Cyrus ในอัลบั้ม 'Bass Persuades'
น้อยคนนักที่จะเข้าใจศิลปะแห่งการพลิกโฉมตัวเองได้ดีเท่า Miley Cyrus ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นักร้องสาวผู้นี้ได้เปลี่ยนผ่านจากลูกรัก Disney สู่ป็อปสตาร์จอมยั่วยวนและศิลปินร็อกแอนด์โรลระดับซูเปอร์สตาร์ เธอค้นหาวิธีใหม่ๆ ในการเขียนเรื่องราวของตัวเองขึ้นมาใหม่อยู่เสมอ Mert Alas ช่างภาพแฟชั่นชื่อดังและผู้ขับเคลื่อนความคิดสร้างสรรค์เบื้องหลังโลกแห่งภาพถ่ายในอัลบั้มล่าสุดของเธอ Bass Persuades คือผู้มีส่วนช่วยเนรมิตบทใหม่ล่าสุดนี้ให้เป็นจริง
ความสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์ของทั้งคู่ทอดยาวมานานกว่าทศวรรษ โดยพัฒนาจากช่างภาพและตัวแบบไปสู่สิ่งที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น “ภาพถ่ายกลายเป็นเรื่องรองเมื่อเทียบกับมิตรภาพ” Alas บอกกับ Hypebae หลังจากเติบโตมาด้วยกันในฐานะศิลปิน ปัจจุบันทั้งคู่มีภาษาภาพที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งสร้างขึ้นจากความไว้วางใจ อิสระทางความคิด และสัญชาตญาณทางศิลปะที่ตรงกัน
สำหรับ Alas แล้ว การถ่ายทอดความเป็น Cyrus หมายถึงการมองให้ลึกกว่าสิ่งที่เห็นภายนอก แทนที่จะแค่แปลงดนตรีเป็นภาพ เขาต้องการเจาะลึกลงไปยิ่งกว่านั้น ไปจนถึง “กลิ่นของดนตรี” ความปรารถนา ความลับ และช่วงเวลาชั่วขณะที่ซ่อนอยู่ระหว่างเนื้อเพลง ผลลัพธ์ที่ได้คือโลกที่ให้ความรู้สึกทั้งโรแมนติกและอันตราย ซึ่งสร้างสมดุลระหว่างความเปราะบางของนักร้องสาวกับความกระหายที่จะเปลี่ยนแปลงและกบฏ
อย่างที่ Alas กล่าวไว้ว่า “Miley คือความขัดแย้งที่น่าหลงใหล” ซึ่งทำให้เขาต้องคาดเดาอยู่เสมอ ในที่นี้ ศิลปินนักสร้างสรรค์ผู้นี้สะท้อนให้เห็นถึงความร่วมมือที่พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ศิลปะแห่งการสร้างสรรค์ยุคป็อป และเหตุผลที่ว่าทำไมในโลกที่หมกมุ่นอยู่กับความสวยงาม เขายังคงค้นหาจิตวิญญาณ อ่านบทสัมภาษณ์ฉบับเต็มได้ที่นี่
คุณกับ Miley ทำงานด้วยกันมานานกว่าทศวรรษ เมื่อมองย้อนกลับไปถึงการร่วมงานกันในช่วงแรกๆ ความสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์ของคุณพัฒนาไปอย่างไร และตอนนี้คุณเข้าใจอะไรเกี่ยวกับกันและกันที่คุณไม่เคยเข้าใจในตอนนั้นบ้าง?
ตอนถ่ายภาพ Miley ครั้งแรก เธอก็เป็นตัวป่วนที่แสนสวยงามอยู่แล้ว ผมเห็นสิ่งนั้นทันที ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ภาพถ่ายกลายเป็นเรื่องรองเมื่อเทียบกับมิตรภาพ เราเติบโตขึ้น ทำตัวดื้อรั้น ใช้ชีวิต และเก็บงำความลับบางอย่างไว้ระหว่างทาง ความแตกต่างในตอนนั้นคือเรากำลังทำความรู้จักกัน ส่วนตอนนี้เราสามารถมองย้อนกลับไปได้ว่าการที่เราเติบโตมาด้วยกันพร้อมกับการสร้างสรรค์งานศิลปะมันวิเศษแค่ไหน
มีช่วงเวลาไหนเป็นพิเศษไหมที่ความสัมพันธ์ของคุณเปลี่ยนจากการถ่ายภาพ Miley ไปสู่การช่วยสร้างวิสัยทัศน์ที่สร้างสรรค์ของเธออย่างจริงจัง?
ผมไม่คิดว่าจะมีช่วงเวลาไหนเป็นพิเศษนะ Miley มีวิสัยทัศน์ของเธอ ผมก็มีวิสัยทัศน์ของผม สำหรับผม ทุกอย่างเริ่มต้นจากความเชื่อใจ ผมต้องการความเชื่อมโยงกับศิลปินอย่างลึกซึ้ง และสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าก็คืออิสระในการสร้างสรรค์อย่างเต็มที่ โดยไม่มีการประนีประนอม
Miley อธิบายโลกของเธอให้ผมฟังอย่างชัดเจน ผมรับฟัง และจากนั้นเธอก็ยอมให้ผมเข้าไปในโลกของผมเองได้อย่างอิสระ นั่นคือตอนที่งานของผมเริ่มต้นขึ้น หลังจากนั้น เราก็โคจรรอบๆ กันด้วยความอยากรู้อยากเห็นจนกว่าโปรเจกต์จะจบลง
ในการทำงานกับอัลบั้ม Bass Persuades มีอะไรที่ทำให้คุณประหลาดใจเกี่ยวกับ Miley ไหม?
ระเบียบวินัยของเธอครับ คนมักสับสนระหว่างความขบถกับความวุ่นวาย Miley เป็นความขัดแย้งที่น่าทึ่ง เธอไร้ความกลัว คาดเดาไม่ได้อย่างน่าประหลาดใจ แต่ก็มีความพิถีพิถันกับงานศิลปะของเธออย่างจริงจัง และเป็นคนโรแมนติกที่บ้าคลั่ง เธอคือพายุเฮอริเคนที่มีน้ำตาของเด็กทารก และพอคุณคิดว่าคุณรู้จักเธอแล้ว เธอก็จะสร้าง Miley อีกคนขึ้นมา ผู้หญิงคนหนึ่งจะมีชีวิตได้กี่แบบกันนะ?
คุณมีวิธีการอย่างไรในการถ่ายทอดเสียงและอารมณ์ของอัลบั้มให้ออกมาเป็นภาพ? คุณมักจะตอบสนองต่อเพลงก่อน หรือว่าสร้างคอนเซปต์ภาพไปพร้อมๆ กัน?
ผมไม่ชอบการสร้างภาพประกอบเพลง มันน่าเบื่อและคาดเดาได้ง่ายเกินไป ผมอยากรู้ว่าเพลงมีกลิ่นแบบไหน เป็นเวลาไหนของค่ำคืน ใครจูบใคร ใครโกหก ใครเต้นรำ ใครกำลังจะหายไป ผมอยากได้ยินเรื่องราวเบื้องหลังเนื้อเพลง
อัลบั้มนี้ทำให้ผมคิดถึงความรัก ความปรารถนา ความอันตราย และมุมมองเชิงปรัชญาเล็กน้อยเกี่ยวกับยุคสมัยของเรา ผมอยากให้ภาพรู้สึกเหมือนเป็นความทรงจำในค่ำคืนหนึ่ง ไม่ใช่แค่ดารา แต่เป็นสาวร็อกสุดเท่ที่ทั้งเปราะบางและมีพรสวรรค์!
คุณช่วยเล่าถึงหน้าปกอัลบั้มให้เราฟังหน่อยได้ไหม?
เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ดอกกุหลาบ ความอันตรายเล็กๆ น้อยๆ ผมชอบเอาความไร้เดียงสามาทำให้ดูไม่ค่อยเหมาะสมนิดหน่อย ดอกกุหลาบควรจะเป็นของโรแมนติก แต่คุณจับมันไม่ได้หรอกถ้าไม่อยากโดนหนามตำ ในปากของ Miley ทันใดนั้นมันก็กลายเป็นอย่างอื่น… เป็นความลับ เป็นเสียงกระซิบ แล้วก็ยังมีดวงตาของเธอ ผมอยากได้ภาพที่ทั้งกระซิบและกรีดร้องได้ในเวลาเดียวกัน
คุณใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพการทำงานกับภาพแฟชั่น วงการดนตรีมีความแตกต่างกันอย่างไร?
แฟชั่นทำให้คุณมองเห็น แต่ดนตรีทำให้คุณรู้สึก ผมใช้ชีวิตสร้างภาพลวงตาที่สวยงาม แต่ดนตรีเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ มันซึมซาบเข้าไปในตัวคุณโดยไม่ต้องขออนุญาต มันคืออิสระ! แฟชั่นอาจจะยั่วยวนผมได้ในวินาทีเดียว แต่ดนตรีจะตามหลอกหลอนผมไปตลอดกาล ผมรักทั้งสองอย่าง ผมไม่อยากต้องเลือก
ตอนนี้คุณสนใจงานศิลปะแขนงไหนเป็นพิเศษไหม? มีภาษาภาพ ศิลปิน หรือความเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมไหนที่ส่งผลต่อวิธีการทำงานของคุณบ้าง?
ผมหมกมุ่นอยู่กับความสมบูรณ์แบบมาตลอด และไม่ใช่แบบผิวเผินนะ ผมไม่ได้หมายถึงผิวพรรณ เสื้อผ้า หรือเค้กที่สมบูรณ์แบบ มาลงลึกกันดีกว่า ผมรักความเชี่ยวชาญ ผมรักความหลงใหล ผมรักความคิดแล้วความคิดเล่าเป็นร้อยๆ ครั้ง เพียงเพื่อหาสีที่ใช่ของฉากหลัง มันบ้ามาก!
ผมชอบที่จะยอมจำนนต่อศิลปะอย่างสิ้นเชิง ทั้งระเบียบวินัย ความสุข และการค้นหาสิ่งที่พิเศษอย่างไม่สิ้นสุด ผมไม่เชื่อในสิ่งที่ใช้แล้วทิ้ง ไม่ว่าจะเป็นความรัก ภาพถ่าย หรือความคิด สิ่งที่ทำให้ผมเบื่อคือการตามล่าหาความงามอย่างสิ้นหวังโดยปราศจากจิตวิญญาณ วัฒนธรรม หรือความคิดที่น่าสนใจอยู่เบื้องหลัง ผมอยากประทับใจกับความคิด เสียง คำพูด หรืออะไรก็ตามที่ติดอยู่ในใจผม อย่าเอาแค่ความสวยงามมาให้ผม ผมไม่รับหรอก
คุณอยากลองทำอะไรหรือร่วมงานกับใครต่อไป?
ภาพยนตร์ ความบ้าคลั่ง การออกแบบ ผมอยากสร้างบางสิ่งที่ทำให้คนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยกับความรักที่พวกเขามีต่อมัน ผมถ่ายภาพคนสวยๆ มามากพอที่จะรู้ว่าความงามเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
ผมชอบคิด จินตนาการ และเปลี่ยนสิ่งที่ผมจินตนาการให้กลายเป็นความจริงให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผมใจร้อนมากกับไอเดียต่างๆ วันหนึ่งผมอยากทำหนัง อีกวันอยากออกแบบไนต์คลับ หรือสร้างสรรค์รสชาติใหม่ให้กับจิน ผมไม่เห็นขอบเขตระหว่างสิ่งเหล่านี้เลย สำหรับผมแล้ว ทั้งหมดคือการสร้างสรรค์ และบางครั้งผมก็นั่งลงที่เปียโนและเล่นมัน เพียงเพื่อล้างสมองของตัวเองให้พร้อมที่จะทำมันยุ่งเหยิงอีกครั้ง
