ทำความรู้จัก Chelsea Jordan นักร้องโซลสายละมุนที่กำลังจะดังไปทุกที่
ก่อนปล่อย EP ชุดที่สอง นักร้อง–นักแต่งเพลงคนนี้พาไปทบทวนเรื่องหัวใจสลาย ชีวิตดังบนโซเชียล และการออกทัวร์เดบิวต์ครั้งแรกในชีวิต
มาพร้อมสไตล์สุดปังและพรสวรรค์ด้านการเขียนเพลงแบบดิบ ๆ ที่โดดเด่นจนปฏิเสธไม่ได้ Chelsea Jordan กำลังจะปล่อย EP ชุดที่สองของเธอ ควบคู่ไปกับการออก ทัวร์ครั้งแรกในชีวิต. ถ้าชื่อของเธอยังไม่ติดเรดาร์ของคุณ ก็ถือว่านี่คือการทำความรู้จักกันครั้งแรกได้เลย
ศิลปินสาวนักแต่งเพลงชาวอเมริกันคนนี้เริ่มเป็นที่จับตามองจริงจังในปี 2024 ด้วยซิงเกิล “Toronto” ที่แรงขึ้นเรื่อย ๆ บน TikTok ด้วยเนื้อเพลงที่ถ่ายทอดความรู้สึกตรงไปตรงมาแบบไม่ปรุงแต่ง นับแต่นั้นมาเธอก็ยิ่งเชื่อมต่อกับผู้ฟังได้ลึกขึ้นเรื่อย ๆ เพลง “halfwaythru” ที่ปล่อยในปี 2025 ก็กลายเป็นอีกหนึ่งปรากฏการณ์ ถูกใช้เป็นซาวด์ประกอบวิดีโอนับพัน และโกยยอดสตรีมมากกว่า 2.5 ล้านครั้งบน Spotify อย่างรวดเร็ว ซิงเกิลนี้ชัดเจนว่าโดนใจคนฟังที่มองเห็นตัวเองในบรรทัดอย่าง “I love a cheeky glass of wine and a cigarette.” ความซื่อตรงและการมองตัวเองอย่างชัดเจนของ Jordan ทำให้เพลงของเธอไม่ใช่แค่การแสดงบนเวที แต่เหมือนหน้าบันทึกไดอารี่ที่ถูกจับมาวางบนเมโลดี้โซลแสนอบอุ่น
นอกเหนือจากดนตรีแล้ว ลุคและเซนส์ด้านภาพของเธอก็โดดเด่นไม่แพ้กัน ลองนึกถึงเสื้อผ้าทรงโคร่ง ไอเท็มวินเทจ และการเลเยอร์เสื้อผ้าที่เป๊ะทุกดีเทล กลายเป็นซิกเนเจอร์สไตล์ที่ดูชิลล์เหมือนไม่ต้องพยายาม เหมือนซาวด์ของเธอเป๊ะ ย้อนกลับไปก่อนที่เธอจะเริ่มปล่อยเพลง Jordan สร้างฐานแฟนผ่านวิดีโอแต่งตัว ค่อย ๆ ปั้นตัวตนทางภาพที่ทรงพลังพอ ๆ กับเนื้อเพลงในวันนี้ พอถึงวันที่เธอกล้าปล่อยเพลงออกมา มันเลยไม่ใช่การเปิดตัวแบบปุบปับ แต่เป็นการต่อยอดที่เป็นธรรมชาติ และเราทุกคนก็ได้เสพผลลัพธ์นั้นเต็ม ๆ
ก่อนที่ EP ชุดใหม่จะปล่อยออกมา เราได้คุยกับ Jordan แบบเจาะลึก ตั้งแต่เรื่องการเขียนเพลง การเยียวยาหัวใจแตกสลาย ไปจนถึงแฟชั่นที่เธอกำลังอินสุด ๆ ตอนนี้ เลื่อนลงไปอ่านบท สัมภาษณ์แบบเต็ม ๆ และวงวันที่ 20 มีนาคมเอาไว้เลย เพราะนั่นคือวันที่อัลบั้ม better late than not at all จะปล่อยให้ฟังอย่างเป็นทางการ
คุณเริ่มเข้าสู่วงการดนตรีได้อย่างไร และเส้นทางของคุณจนถึงตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?
ตอนเด็ก ๆ ฉันเป็นคนที่มีความเป็นดนตรีอยู่แล้ว ชอบร้อง ชอบเต้น แบบที่เด็กทั่วไปชอบทำกัน แต่พอโตขึ้นฉันกลับอินกับกีฬาแทน ทุ่มเวลาเกือบทั้งหมดไปกับการเล่นลาครอส ฉันถึงขั้นตัดสินใจไปเรียนที่ USC ในฐานะนักกีฬาลาครอส แต่พอไปถึงจริง ๆ ก็รู้เลยว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากทำเลยสักนิด สุดท้ายฉันเลยลองลงเรียนวิชาเขียนเพลงตอนที่ยังเรียนเอกบริหารธุรกิจ และคลาสนั้นคลาสเดียวก็เปลี่ยนทุกอย่าง เพื่อนร่วมคลาสทุกคนบอกฉันว่า “เธอชัดเจนมากว่าต้องทำเพลงนะ” ฉันเลยคิดว่าลองให้โอกาสตัวเองดูก็แล้วกัน ตอนนั้นฉันไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการทำเพลงหรือวงการนี้ แต่ก็ตัดสินใจย้ายไปเรียนสาขาดนตรีจากตรงนั้น
จากนั้นฉันก็ทำเพลงมาตลอด จนถึงตอนนี้ก็ราว ๆ เจ็ดปีแล้ว คนที่ฉันเริ่มทำเพลงด้วยสมัยเรียนมหาวิทยาลัยก็คือทีมที่ยังคงทำงานด้วยกันมาจนถึงทุกวันนี้ แม้มันจะเป็นเวลานาน แต่ฉันเพิ่งเริ่มปล่อยงานจริงจังได้ไม่ถึงสองปีเอง ตอนนี้มีแค่ EP หนึ่งชุดกับซิงเกิลสองเพลง แล้วก็มาอยู่ตรงนี้ มันเป็นการค่อย ๆ เติบโตที่ค่อนข้างช้า เต็มไปด้วยการเรียนรู้ การใช้เวลาให้ชินกับสตูดิโอ และการทำความรู้จักเสียงของตัวเองจริง ๆ
เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่าโซเชียลมีเดียมีบทบาทต่อการเติบโตของงานดนตรีคุณอย่างไรบ้าง?
ฉันเริ่มโพสต์บนอินเทอร์เน็ตเมื่อประมาณสามปีก่อน โพสต์แค่ลุคแต่งตัวในแต่ละวัน แค่นั้นเลยที่เป็นจุดเริ่มต้น แล้วผู้จัดการของฉันก็มาเจอเข้าและบอกว่าอยากดูแลฉัน ตอนแรกฉันรู้สึกแอบเขินนิด ๆ ไม่ได้อยากเป็นคนบนโซเชียลขนาดนั้น แต่พอคิดว่าถ้าทำแล้วมีรายได้ จนไม่ต้องทำงานทีเดียวสามงานแบบที่เคย ฉันก็อยากลองให้โอกาสตัวเองดู ฉันเลยหันมาทำโซเชียลมีเดียเต็มเวลา และนั่นแหละที่ทำให้ฉันมีอิสระในการทำเพลง ทุกวันนี้ฉันเซ็นสัญญากับ Arista, เลยได้เป็นศิลปินเต็มตัวก็ต้องขอบคุณพวกเขาเลย ทั้งที่จริง ๆ แล้วฉันทำเพลงมาก่อนหน้านั้นนานมาก แต่ไม่กล้าแชร์ออกมาเพราะกลัวว่าคนจะไม่อิน ฉันพยายามค่อย ๆ แทรกเรื่องเพลงลงไปในคอนเทนต์ให้ดูเป็นธรรมชาติ แต่ก็ยังทำไม่สม่ำเสมอ จนพอ “Toronto” ไปได้ดีพอตัว มันทำให้ฉันกล้าโพสต์มากขึ้นและกล้าทุ่มเทให้มันจริง ๆ พอเริ่มลงทีเซอร์ “halfwaythru” แล้วมันไปได้สวยมาก ๆ ก็ยิ่งทำให้ฉันมั่นใจที่จะเป็นศิลปินบนโลกออนไลน์เต็มตัว
เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมเกี่ยวกับ EP ชุดล่าสุดของคุณ?
EP ชุดล่าสุดของฉันชื่อว่า better late than not at all, ซึ่งเป็นประโยคหนึ่งจากเพลง “Picky Choosey” ซิงเกิลถัดไปที่ฉันกำลังจะปล่อย EP ชุดนี้คือการที่ฉันหวนกลับมาหาตัวเองอีกครั้ง ฉันเคยอยู่ในความสัมพันธ์ที่ก็ดีนะ แต่สุดท้ายต้องจบลงเพราะมันไม่ตอบโจทย์ฉันอีกต่อไป ในแบบที่ฉันอยากให้ความสัมพันธ์ทำหน้าที่ มันมีความเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่ในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความมั่นใจและความหวัง ฉันว่ามีหลายโมเมนต์ที่คุณจะได้เห็นด้านที่เปราะบางของฉันและความสัมพันธ์นั้น แต่ก็จะได้เห็นอีกด้านที่ฉันลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองและปกป้องพลังงานของตัวเองด้วย โปรเจกต์นี้ยังมีมู้ดขี้เล่น อย่างตอนที่ฉันเริ่มไปแอบปลื้มคนอื่น เริ่มมีกิ๊กใหม่ ฉันมีเพลงชื่อ “If I’m Lucky” ที่พูดถึงการไปแอบชอบคนที่รู้อยู่เต็มอกว่าไม่ใช่คนของเราเลย เป็นคนที่แบบ…ธงแดงขึ้นพรืด และเราเองก็ไม่ได้มองหาความสัมพันธ์จริงจังอะไร ฉันรู้สึกว่า EP นี้แสดงพัฒนาการของฉันในการก้าวผ่านการเลิกกัน ผ่านเพลงหกเพลงที่ถูกแพ็กมาอย่างลงตัว
“Picky Choosy” เป็นเพลงที่ให้พลังบวก (และติดหูสุด ๆ) เล่าเบื้องหลังเพลงนี้ให้เราฟังหน่อยได้ไหม?
ตอนที่เขียนเพลงนี้ ฉันอยู่ในจุดที่รู้สึกว่าตัวเองใช้เวลากับคนที่ไม่คู่ควรจะได้อยู่รอบตัวฉันเลย เหมือนพวกเขาดึงพลังฉันออกไปเรื่อย ๆ ทุกวันนี้ฉันเลยเลือกมากกับคนที่ฉันให้เวลา และคนที่ฉันให้เข้ามาอยู่ในวงโคจรรอบตัว เพลงนี้พูดถึงเรื่องนั้นแหละ คือการปกป้องพลังงานของตัวเอง และรู้ว่าคนที่ยังอยู่ในชีวิตตอนนี้อยู่เพื่อเราในแบบที่ดีที่สุด ฉันมีเพื่อนที่ยอดเยี่ยมมาก และมันเติมเต็มฉันสุด ๆ “Picky Choosy” เหมือนเป็นแอนเธมของสาวโสดเลย เป็นเพลงที่พูดถึงความมั่นใจในตัวเอง และการรู้ว่ามันไม่ใช่ทุกคนหรอกที่สมควรได้อยู่ใกล้เรา ฉันว่าเพลงนี้คือเพลงแห่งความมั่นใจ การปกป้องตัวเอง และการรักตัวเองเพื่อเหล่า girlies และสายจี๊ดทั้งหลายอย่างแท้จริง
เนื้อเพลงของคุณเปิดเปลือยความรู้สึกมาก โปรเจกต์นี้มีข้อความหลักอะไรที่คุณอยากให้คนฟังเก็บกลับไปไหม?
ฉันคิดว่าชื่อ EP โดยรวมของ better late than not at all เกิดจากความตั้งใจที่ฉันอยากปลอบประโลมคนอื่น ฉันออกมาจากความสัมพันธ์นั้นช้ากว่าที่ควรจะเป็นก็จริง แต่สุดท้ายฉันก็ยังเลือกออกมา และทำในสิ่งที่ถูกต้องสำหรับตัวเอง ในความสัมพันธ์ของฉันไม่ได้มีเรื่องเลวร้ายอะไรเกิดขึ้นเลย และนั่นแหละที่ทำให้มันยิ่งยากจะเดินออกมา เพราะยังมีหลายอย่างที่ขาดหายไป ทั้งที่เป็นสิ่งที่ฉันต้องการมาก ฉันเลยอยากส่งต่อพลังและความมั่นใจให้คนรู้ว่าทุกอย่างที่พวกเขาต้องการ จริง ๆ แล้วอยู่ในตัวพวกเขาเองเรียบร้อยแล้ว
เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่ากระบวนการเขียนเพลงของคุณเป็นอย่างไร?
ฉันมีกลุ่มนักเขียนเพลงที่เป็นเพื่อนสนิทของฉันเอง EP ชุดนี้เขียนขึ้นโดยฉัน Jamie Gelman, Tabi และ Raquel Castro. เป็นทีมผู้หญิงล้วน เลยทำให้กระบวนการเขียนเพลงของฉันคือการได้อยู่ในห้องเดียวกับผู้หญิงด้วยกัน เราเข้าไปในสตูดิโอ เริ่มจากการวางคอร์ด แล้วก็นั่งคุยกันยาว ๆ ว่าชีวิตฉันตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง อย่างเพลง “I’ll Remember You” ฉันส่งข้อความหา Raquel [Castro] บอกว่าฉันมีคอนเซ็ปต์นี้นะ เราต้องเขียนเพลงเกี่ยวกับมันให้ได้ ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน เธอก็เขียนฮุกมาให้ และมันบ้ามากเพราะมันตรงกับสิ่งที่ฉันอยากพูดเป๊ะ ๆ เธอทำได้เป๊ะมาก การได้อยู่ท่ามกลางผู้หญิงที่เข้าใจฉันจริง ๆ มันสดชื่นมาก ทำให้กระบวนการสร้างงานเครียดน้อยลงเยอะ และให้ความรู้สึกเหมือนได้ทำบำบัดเลย ฉันเข้าไปในห้องพร้อมอารมณ์ท่วมท้น แล้วออกมาพร้อมสิ่งที่จับต้องได้ ที่ฉันเปิดฟังซ้ำไปซ้ำมา และมันอุ้มความรู้สึกทั้งหมดของฉันเอาไว้
มีคำแนะนำอะไรให้กับคนที่กำลังเผชิญกับการอกหักหรือการสูญเสียไหม?
มันฟังดูเชยมากเพราะเป็นประโยคที่ทุกคนพูดกัน แต่เรื่องเวลาก็สำคัญจริง ๆ คุณต้องลุกขึ้นมาทำทุกอย่างที่คุณเคยหวังให้ใครคนนั้นทำให้ แล้วหันมาทำให้ตัวเองแทน มันจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าคุณไม่จำเป็นต้องมีใครเพื่อจะอยู่ได้ ฉันมองว่าการมีใครอีกคนอยู่ในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือคนรัก มันควรจะเป็นเหมือนของหวานมากกว่า ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นที่สุดในมื้ออาหาร การมีใครสักคนให้พิงเป็นสิ่งที่งดงามมาก และฉันรู้สึกซาบซึ้งสุด ๆ ที่มีเพื่อนดี ๆ เยอะมากในชีวิตให้ฉันได้พิงช่วงที่เลิกกัน ฉันอยากแนะนำให้พิงคนที่รักคุณแบบไม่มีเงื่อนไข เพราะท้ายที่สุดแล้วทุกอย่างมันคือความรักทั้งนั้น ถ้าคุณเติมช่องว่างในใจด้วยความรัก ไม่ว่าจะจากคนอื่นหรือจากตัวคุณเอง คุณจะผ่านมันไปได้แน่นอน
หลายคนชอบเปรียบคุณกับ Olivia Dean แล้วศิลปินคนไหนคือแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณ?
Amy Winehouse คือแรงบันดาลใจอันดับหนึ่งของฉัน ด้านเนื้อเพลงฉันรักความดิบของเธอมาก รักโทนเสียงร้องและความไม่ต้องเป๊ะทุกกระเบียดนิ้วของเธอ ฉันเองเลยไม่เคยพยายามจะไปให้ถึงคำว่าสมบูรณ์แบบ เพราะเธอคือไอดอลสูงสุดของฉันในเรื่องดนตรี ฉันมักถูกเปรียบเทียบกับ Olivia Dean อยู่บ่อย ๆ และฉันก็หลงรักดนตรีของเธอมาก ฉันเป็นแฟนเพลงของเธอมาหลายปีแล้ว และยอมรับเลยว่าได้แรงบันดาลใจจากเธอเยอะมาก ในแง่ซาวด์ เธอทำเพลงโซลที่ไพเราะ ฟังง่าย และเข้าถึงได้สุด ๆ แต่เพราะฉันถูกเอาไปเทียบกับเธอบ่อยมาก เวลาเขียนเพลงฉันเลยมีโมเมนต์ที่คิดว่า “โอ๊ย อันนี้มันฟังเหมือน Olivia Dean ไปหน่อย ต้องเปลี่ยนแล้ว” ฉันคงจะถูกจับไปอยู่ในหมวดนั้นตลอดแหละ และไม่อยากไปเหยียบเท้าใครเลย มันเหมือนกับกรณีของ Amy Winehouse ที่ฉันบอกทุกคนว่าฉันรัก Amy แล้วคนก็ชอบทำเพลงโทน Amy Winehouse มาให้ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ฉันพยายามทำอยู่ ฉันยังได้แรงบันดาลใจจาก Lola Young. ฉันชอบงานเขียนเนื้อเพลงของเธอ และชอบความกล้าชนของเธอมาก ฉันว่าน่าจะพูดได้เลยว่า Lola คือหนึ่งในแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉัน โปรดักชันในเพลงของเธอดีทุกแทร็ก แต่ละเพลงให้ความรู้สึกไม่ซ้ำกัน ซึ่งฉันชอบมาก การเขียนเพลงของเธอซื่อสัตย์ ดิบ และมีความดิบกร้านในแบบที่สวยงามมาก ๆ
คุณมีแฟน ๆ บนโซเชียลจำนวนไม่น้อยที่ตามคุณเพราะอินสไตล์การแต่งตัวด้วย คุณนิยามสไตล์ของตัวเองว่าอย่างไร?
ฉันนิยามสไตล์ตัวเองว่า playful chic สนุกแต่ยังดูชิค มู้ดมันขึ้น ๆ ลง ๆ ตามวัน บางวันก็เฟมินีนมาก ใส่ชุดที่เห็นกระดูกไหปลาร้า ซึ่งไม่ค่อยมีใครได้เห็นบ่อยนัก แล้วบางวัน อย่างวันนี้เลย ฉันใส่แค่เสื้อแขนยาวกับกางเกงโคร่ง ๆ ตัวโต เป็นการผสมพลังหญิงและพลังชายในตัวฉันได้ลงตัวมาก ฉันมีพลังความเป็นผู้ชายอยู่เยอะเลยเหมือนกัน และบางวันก็ชอบแต่งตัวให้เข้ากับด้านนั้น เมื่อก่อนฉันแต่งตัวโอเวอร์ไซซ์จัด ๆ แบบทุกอย่างต้องตัวโคร่ง เสื้อยืดใหญ่จนมองไม่ออกเลยว่าหุ่นฉันเป็นยังไง แต่ไอคอนสไตล์ของฉันตอนนี้คือ Lenny Kravitz, เลยเริ่มหันมาใส่ยีนส์ขาบานกับเสื้อยืดตัวเล็กมากขึ้น ฉันโดนถามเรื่องสไตล์บ่อยมาก และมันก็เปลี่ยนตลอด เพราะตัวฉันเองก็เปลี่ยนตลอดเหมือนกัน ฉันแค่ตื่นขึ้นมาแล้วถามตัวเองว่าวันนี้อยากรู้สึกแบบไหน อยากแต่งตัวยังไง มันเลยไม่ได้มีโครงสร้างตายตัวขนาดนั้น
ตอนนี้มีไอเท็มแฟชั่นชิ้นไหนที่คุณหมกมุ่นเป็นพิเศษไหม?
ฉันมียีนส์หนึ่งตัวกับรองเท้า clogs หนึ่งคู่ที่ใส่คู่กันตลอด ยีนส์ตัวนั้นเป็นของ Acne Studios เป็นเดนิมสีดำแนว distressed มีรอยเหมือนเปื้อนสี ขาบานนิด ๆ แมตช์ได้กับทุกอย่าง ส่วนรองเท้า clogs ก็เข้ากับทรงกางเกงเป๊ะมาก เป็นคอมโบที่ฉันหยุดใส่ไม่ได้จริง ๆ!
คุณกำลังจะออกทัวร์ครั้งแรกในชีวิต รู้สึกยังไงบ้าง?
ฉันเพิ่งได้เห็นจริง ๆ ว่ากว่าจะออกทัวร์ได้หนึ่งรอบต้องมีอะไรให้จัดการเยอะขนาดไหน แม้มันจะเป็นทัวร์แค่สองสัปดาห์ครึ่ง แต่รายละเอียดเล็กใหญ่เยอะมาก และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันได้อยู่ฝั่งนี้ของกระบวนการ ฉันแอบประหม่าอยู่เหมือนกันเพราะนี่จะเป็นครั้งแรกที่ได้เล่นเพลงเหล่านี้สด ๆ เลย น่าสนใจมากว่าจะถ่ายทอดจากเวอร์ชันสตูดิโอไปอยู่ในไลฟ์เซตยังไง แต่ขณะเดียวกันฉันก็ตื่นเต้นสุด ๆ ทุกครั้งที่ได้ขึ้นเวทีมันยืนยันให้ฉันรู้สึกว่าฉันมาอยู่ถูกที่จริง ๆ ตอนปล่อยเพลง เราอดมองตัวเลขไม่ได้หรอก มันยากจะไม่สนใจ แต่เวลาได้ออกไปเล่นสด ฉันรู้เลยว่านี่แหละคือสิ่งที่ฉันเกิดมาเพื่อทำ ฉันตื่นเต้นที่จะดิ่งไปกับความรู้สึกนั้นและเดินหน้าต่อไปเรื่อย ๆ
ศิลปินในฝันที่คุณอยากร่วมงานด้วยคือใคร?
คงจะเป็น SZA หรือ Doechii. หรือไม่ก็บวก Tyler, the Creator เข้าไปด้วย หรือไม่ก็ Daniel Caesar. ฉันอยากร้องฮุกในเพลงของ Daniel Caesar มาก ๆ
อนาคตเราจะได้เห็นอะไรจากคุณอีกบ้าง?
ฉันกำลังจะปล่อย EP แล้ว และก็เริ่มเขียนอัลบั้มเต็มไปพร้อมกันแล้วด้วย ทุกโปรเจกต์ที่ฉันทำล้วนซื่อสัตย์และอิงจากชีวิตจริงของฉันมาก ๆ การที่อัลบั้มที่กำลังเขียนอยู่ตอนนี้พูดถึงช่วงชีวิตปัจจุบันของฉันเลย ทำให้มันน่าตื่นเต้นเป็นพิเศษสำหรับฉัน เตรียมตัวเจอฉันในโชว์สดได้เลย ฉันอยากไปยุโรป อยากเล่นเฟสติวัล ฉันแค่อยากเล่นดนตรีและใช้ชีวิตอยู่ในสตูดิโอ คุณยังจะได้เห็นงานโชว์เล็ก ๆ แบบใกล้ชิดและเซตอะคูสติกด้วย ฉันอยากเจอผู้คนและเจอแฟน ๆ ของฉัน ฉันรักการได้เจอแฟนเพลงมาก ทุกคนมักจะน่ารักกับฉันมาก จนฉันทึ่งทุกครั้งว่าทุกคนใจดีแค่ไหน การได้พบพวกเขามันเติมเต็มมากจริง ๆ ฉันเลยหวังว่าจะได้ทำแบบนั้นให้เยอะที่สุดในปีนี้
